داستان نور

روزي روزگاري در آغوش خدا عاشق و معشوقي زندگي ميكردند از جنس نور ...........................                                                              همان گاه كه دنيا روز و شب نداشت همان گاه كه روشني سرتاسر عالم را فراگرفته بود .............        خداوند نور ها را آفريده بود تا نيازي به آتش نباشد ..................اما كار به سلطان آتش كه شيطان بود گران آمد و منزلت خود را در گرو نابودي نور ديد از نور كنه بدل  گرفت تا آن زمان كينه معني نداشت ،،،،شيطان لباسي از آب  دوخت آن را به تن كرده و به ديدار نور رفت رنگين كماني با هفت رنگ پديدار شد كه چشم هر بيننده اي را خيره ميكرد ،،،معشوقه نور شيفته رنگ شد.تكراري بودن عاشق را بهانه كرد وبندبال رنگين كمان رفت.                                                                                خدا ماند بهمراه نور عاشق و يك دنياي خاكستري ،خدا ناله عاشق را شنيد  و به او اجازه داد تا بدنبال معشوقه فريب خرده خود برود عاشق رفت ،ردپاي معشوقه مبدل به ستارگاني شده بودند و راه را نشان ميداند او تا آنجا رفت كه يار را يافت اما نه مانند قبل او را در لباس شيطان كه از آب بود محصور يافت  شيطان آن زندان را زمين ناميد و به او گفت اگر از آن آري ننگ بر رنگ كه نور را گمراه كرد و نفرين بر معشوقه كه كمالات يار خود را بهانه ساخت تا بدنبال جمالات برود.لباس خارج شود به هفت قسمت تقسيم شده كه نابوديست ره آورد آن .                                                                                                              نور كه به محصور بودن عادت نداشت از شدت غم كم كم سرد شد و سنگ را پديد آورد ،عاشق شيدا بي توجه به بي وفايي يار سعي بسيار كرد كرد با تابش نور از گرماي وجودش به معشوقه بخشد و او را از مرگ نجات دهد ........................................... هماكنون معشوقه در دل زمين گرفتار است و تازمان پايان محكوميت خود در آنجا خواهد ماند اما عاشق دست از تلاش نكشيده است، همان عشق عاشق بع معشوق است كه باعث پيدايش حيات شده است .